ماده ۲۷۲ چه میگوید؟
ماده ۲۷۲ قانون مالیاتهای مستقیم به سازمان امور مالیاتی اجازه میدهد برای رسیدگی به پروندهی شرکتها، از گزارش حسابرسی مالیاتی که اعضای جامعهی حسابداران رسمی ایران تهیه کردهاند استفاده کند. در این حالت ممیز بهجای رسیدگی کامل به دفاتر، گزارش حسابرس را مبنا میگیرد و فقط بخشی را بهصورت نمونهای بررسی میکند.
چه کسانی ملزماند؟
طبق قانون استفاده از خدمات تخصصی و حرفهای حسابداران ذیصلاح و آییننامهی آن، برخی اشخاص حقوقی باید صورتهای مالی خود را به حسابرس رسمی بدهند؛ از جمله:
- شرکتهای سهامی عام؛
- شرکتهایی که فروش، دارایی یا سرمایهشان از سقفهای آییننامه بیشتر است؛
- شرکتهای تابعه و وابسته به شرکتهای ملزم؛
- برخی مؤسسات غیرتجاری و تعاونیها در شرایط مشخص.
اگر شرکت شما ملزم است و حسابرسی نکند، هزینهها و صورتهای مالیاش در رسیدگی مالیاتی سختتر پذیرفته میشود.
شرکتهای غیرملزم: ارزش دارد؟
شرکتهای کوچکتر هم میتوانند داوطلبانه حسابرسی مالیاتی بگیرند. فایدهها:
- رسیدگی کوتاهتر و برگ تشخیص نزدیکتر به واقعیت؛
- کاهش احتمال رد دفاتر و تشخیص علیالرأس؛
- شناسایی ایرادها پیش از رسیدن پرونده به ممیز؛
- اعتبار بیشتر نزد بانکها و شرکا.
هزینهی حسابرسی با حجم کار شرکت فرق میکند؛ برای شرکتهای بیفعالیت یا بسیار کوچک معمولاً صرفه ندارد.
مهلت و روند
- صورتهای مالی سال، پس از بستن حسابها، به حسابرس داده میشود.
- حسابرس گزارش حسابرسی مالیاتی را تهیه میکند.
- اظهارنامهی شرکت تا پایان تیر سال بعد تسلیم میشود و گزارش حسابرسی در مهلتی که سازمان اعلام میکند ارسال میشود.
- سازمان گزارش را مبنای رسیدگی قرار میدهد و ممکن است بخشی را دوباره بررسی کند.
مهلتهای سالانهی شرکت را در تقویم مالیاتی ببینید.
اشتباهات رایج
- دادن صورتهای مالی به حسابرس در روزهای آخر؛ گزارش به مهلت نمیرسد.
- یکی گرفتن «حسابرسی قانونی» (برای مجمع) با «حسابرسی مالیاتی ماده ۲۷۲»؛ اولی جای دومی را نمیگیرد.
- نادیده گرفتن بندهای شرط گزارش حسابرس؛ ممیز همان بندها را دنبال میکند.
برای مالیات کلی شرکت، راهنمای مالیات شرکتها و مقایسهی شرکت با شخص حقیقی را ببینید.